Δημοσιεύθηκε στην Αναδημοσίευση

«Κι είναι το πέρασμά σας όλο φως»

Της Όλγας Τσιλιμπάρη, μέλους της ΕΛΜΕ Κέρκυρας

Σας έβλεπα έξω από το σιδερόφραχτο υπουργείο μεταμοντέρνου σκοταδισμού και ελαστικής εργασίας και δάκρυζα. Από χαρά και ελπίδα. Μα έχω μάθει πια να μη θαμπώνει η κρίση από τις συγκινήσεις. Ο αττικός ουρανός θολός απ΄ το νοτιά κι από τη σκόνη των άνυδρων καιρών, που συχνά πυκνά μας πνίγει μαζί με τα δακρυγόνα. Θέλει προσπάθεια αρκετή να δεις το γενικό περίγραμμα, να μη χαθείς στις λεπτομέρειες. Ανεκτίμητα πολύτιμη η προσωπική αγωνία, με αίμα κρατιέται μακριά απ΄ τις απόχες των φιδιών, των ψηφολάγνων, των εξουσιαστών και των φαιοχιτώνων. Πολύχρωμα πανό πάνω στα κάγκελα και άλλα, τυλιγμένα σε κορμιά νεανικά, σε πείσμα γερασμένων σειρήνων, που χλευάζουν όσους βγαίνουνε στο δρόμο, για να ιχνηλατήσουν έναν Άλλο Δρόμο. Από τα βάθη των καιρών κι από το σιδερένιο μέλλον ένας ψίθυρος – κραυγή: Σκότωσε τον παρτάκια που έχεις μέσα σου… Συνέχεια ανάγνωσης ««Κι είναι το πέρασμά σας όλο φως»»