Δημοσιεύθηκε στην Απόψεις,Αναδημοσίευση

Τάζουν ελεύθερη εισαγωγή στα ΑΕΙ, προωθούν λύκειο – εξεταστικό κέντρο

Αρθρογράφος: Γιώτα Ιωαννίδου

Σύμφωνα με τις προτάσεις του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής έως και το 70% των μαθητών μπορεί να μείνει εκτός γενικού λυκείου!

Η τριτοβάθμια εκπαίδευση μετατρέπεται σε μια δεξαμενή πολλών τίτλων και επιπέδων, με κοινό χαρακτηριστικό την αφαίρεση επαγγελματικών δικαιωμάτων.

 Όσο πλησιάζουν οι πανελλαδικές εξετάσεις του Ιουνίου, το θέμα του τρόπου εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση έρχεται ξανά στη δημοσιότητα με τις δηλώσεις και τις συνεντεύξεις του υπουργού Παιδείας Κ. Γαβρόγλου (εκπομπή στην τηλεόραση της Βουλής 19/4 και εφημερίδα Τα Νέα 30/4). Η κυβέρνηση επαναλαμβάνει δια στόματος υπουργού ότι τον Ιούνιο του 2020 (δηλαδή για τους σημερινούς μαθητές της Α’ Λυκείου) η εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα εξαρτάται από το βαθμό του απολυτηρίου, εκτός από τις σχολές υψηλής ζήτησης, δηλαδή τις σχολές της Νομικής, της Ιατρικής και του Πολυτεχνείου. Από πολλά φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ η θέση αυτή εμφανίζεται ως άνοιγμα του δρόμου για την ελεύθερη πρόσβαση των μαθητών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που θα έχει ως αποτέλεσμα το χτύπημα της παραπαιδείας και την αναβάθμιση του Λυκείου. Είναι όμως έτσι;

Συνέχεια ανάγνωσης «Τάζουν ελεύθερη εισαγωγή στα ΑΕΙ, προωθούν λύκειο – εξεταστικό κέντρο»

Δημοσιεύθηκε στην Απόψεις,Αναδημοσίευση

Έκθεση ΟΟΣΑ για την ελληνική εκπαίδευση 2018: Προς ένα «Λαμπρό Μέλλον» ή προς ακόμα πιο αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις;

Ορισμένα γεγονότα έχουν την αξία τους ακόμα και σημειολογικά. Η παρουσίαση της έκθεσης του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα πραγματοποιήθηκε παρουσία της Gabriela Ramos, υπεύθυνης προσωπικού του ΟΟΣΑ, απεσταλμένης των G20 (δηλαδή των 20 πιο πλούσιων χωρών του κόσμου) και πρωτεργάτρια των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων στο Μεξικό. Εκεί που χρόνια τώρα οι εκπαιδευτικοί διώκονται και φυλακίζονται γιατί αγωνίζονται ενάντια σε μια σκληρά νεοσυντηρητική εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, ενώ τον Ιούνη του 2016 το κίνημά τους μέτρησε και νεκρούς. Το αναφέρουμε για την ιστορία.

«Εκπαίδευση για ένα Λαμπρό Μέλλον στην Ελλάδα» λοιπόν και η επιλογή του τίτλου της νέας έκθεσης του ΟΟΣΑ δεν είναι τυχαία, με τη ρητορική που προκύπτει από αυτόν να έχει δύο κατευθύνσεις. Από τη μια, για μια ακόμα φορά οι αναδιαρθρώσεις στην εκπαίδευση εμφανίζονται ως εκείνες που θα λύσουν τα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα της χώρας και των εργαζομένων της. Από την άλλη, πηγαίνει χέρι-χέρι με την κυβερνητική αφήγηση για τις «καλύτερες μέρες» που έρχονται στη «μεταμνημονιακή εποχή». Συνέχεια ανάγνωσης «Έκθεση ΟΟΣΑ για την ελληνική εκπαίδευση 2018: Προς ένα «Λαμπρό Μέλλον» ή προς ακόμα πιο αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις;»

Δημοσιεύθηκε στην Απόψεις,Αναδημοσίευση

Αποδομώντας τις “Νέες Δομές Υποστήριξης της Εκπαίδευσης»

της Σοφίας Χατζοπούλου

Στη σύγχρονη οικονομική επιστήμη του Μάρκετινγκ όταν η απόδοση ενός προϊόντος δεν είναι η αναμενόμενη, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να ασχοληθούν με την αλλαγή της εικόνας του, τον επανασχεδιασμό του και την επαναπροώθησή του ως κάτι εντελώς νέο και καινοτόμο.

Κάπως έτσι λειτουργεί και η προώθηση μέτρων και πολιτικών στην κοινωνία της Αγοράς, όπου η ιδεολογία της επιχείρησης με τη συναφή της ορολογία ( προγραμματισμός, αποτελεσματικότητα, αποτίμηση, ποιότητα) γίνεται το βασικό αξιακό πλαίσιο λειτουργίας κοινωνικών θεσμών, όπως του σχολείου.

Διαβάζοντας την πρόταση του Υπουργείου για τις “Νέες Δομές Υποστήριξης της Εκπαίδευσης” παρατηρούμε πολλές από τις τεχνικές που μπορούν να κάνουν το “προϊόν” να φαίνεται ελκυστικό και ασφαλές, ειδικά μετά τη γενικευμένη και συντονισμένη αντίδραση του κλάδου που οδήγησε σε αποτυχία αντίστοιχες προτάσεις ( Διαμαντοπούλου, Αρβανιτόπουλος) για την αναδιάρθρωση της εκπαίδευσης και την αυτοαξιολόγηση.

Ας δούμε όμως πρώτα ποιους στόχους επικαλείται το Υπουργείο για την προώθηση των “Νέων Δομών” και με ποιόν τρόπο τις προωθεί.

Συνέχεια ανάγνωσης «Αποδομώντας τις “Νέες Δομές Υποστήριξης της Εκπαίδευσης»»

Δημοσιεύθηκε στην Απόψεις,Αναδημοσίευση

Νομοσχέδιο για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Ποιοτική – Αντιδραστική τομή στη Μορφωτική – Εργασιακή Υποβάθμιση της Νέας Γενιάς.

της Γιώτας Ιωαννίδου

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. ΠΟΙΟΤΙΚΗ – ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗ ΤΟΜΗ ΣΤΗ ΜΟΡΦΩΤΙΚΗ – ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΥΠΟΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

Με πολλά ταρατατζούμ και λογύδρια των υπουργών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, τη συναίνεση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΧΑ – Ποταμιού και Ένωσης Κεντρώων αλλά και τις ευλογίες των Επιμελητηρίων, των εφοπλιστών και της κινέζικης πρεσβείας, παρουσιάστηκε το σχέδιο νόμου για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής (ΠΑ.Δ.Α), που εισάγεται για ψήφιση στην Ολομέλεια της Βουλής στις 26 Φεβρουαρίου. Πρόκειται για ένα Πανεπιστήμιο που προκύπτει από την κατάργηση των ΤΕΙ Αθήνας και Πειραιά και τη συγχώνευση των 42 τμημάτων τους σε 26. Έτσι το νέο Πανεπιστήμιο θα συγκεντρώνει τον τρίτο σε μέγεθος φοιτητικό πληθυσμό (24.119) μετά το Αριστοτέλειο (31.756 φοιτητές) και το Καποδιστριακό (28.669 φοιτητές). Συνέχεια ανάγνωσης «Νομοσχέδιο για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής. Ποιοτική – Αντιδραστική τομή στη Μορφωτική – Εργασιακή Υποβάθμιση της Νέας Γενιάς.»

Δημοσιεύθηκε στην Απόψεις,Αναδημοσίευση

Η εντατικοποίηση της εργασίας των εκπαιδευτικών και η συζήτηση για τον εργασιακό τους χρόνο

της Αιμιλίας Τσαγκαράτου

Η ψήφιση στις 15 Γενάρη της διάταξης για το 30ωρο των εκπαιδευτικών στο νόμο με τα προαπαιτούμενα της τρίτης αξιολόγησης και η εγκύκλιος που ακολούθησε δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Η συζήτηση για το χρόνο εργασίας των εκπαιδευτικών ήταν ένα από τα κεντρικά ζητήματα που άνοιξε για μια ακόμα φορά  στα πλαίσια του «εθνικού διαλόγου για την Παιδεία» του 2015. Οι τότε δηλώσεις του κ. Λιάκου «να μην συμπίπτουν ο χρόνος διδασκαλίας και ο εργασιακός χρόνος των εκπαιδευτικών», «ο εργασιακός χρόνος να περιλαμβάνει  τις παιδαγωγικές συναντήσεις των δασκάλων και των καθηγητών οι οποίοι κάθε βδομάδα θα χαράζουν την εκπαιδευτική πολιτική»(!), αλλά και προηγούμενες δηλώσεις του για «επιμορφώσεις των εκπαιδευτικών στα κενά τους» δεν ήταν τυχαίες. Πέρα από τον τρόπο με τον οποίο φαίνεται να προσανατολίζεται το Υπουργείο Παιδείας να «λύσει» το πρόβλημα της λειτουργίας των σχολείων χωρίς διορισμούς, οφείλουμε να δούμε τη γενικότερη πολιτική στόχευση σε σχέση με τον εργασιακό χρόνο των εκπαιδευτικών, έτσι όπως εκπορεύεται και από τη συνολική εκπαιδευτική πολιτική που διαμορφώνουν και τα υπερεθνικά κέντρα. Συνέχεια ανάγνωσης «Η εντατικοποίηση της εργασίας των εκπαιδευτικών και η συζήτηση για τον εργασιακό τους χρόνο»