Δημοσιεύθηκε στην Απόψεις

Διομήδη, έμαθα ότι ΖΕΙΣ, της Νίνας Γεωργιάδου

Της Νίνας Γεωργιάδου

Επανέρχομαι με μια δεύτερη επιστολή διότι έχω μείνει εμβρόντητη!

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω το πόρισμα του Τσεβά για τους νεκρούς του Πολυτεχνείου, βλέπω το όνομά σου ανάμεσα σε τόσα άλλα κι όμως μαθαίνω πως δεν είσαι νεκρός. Πώς μπόρεσες να συμβάλεις σ’ αυτή την ιστορική παραχάραξη;

 Δεν ξέρω πια τι να υποθέσω.

Όμως ας πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή γιατί η συναισθηματική μου φόρτιση κάνει τον πρόλογο δυσνόητο.

Δημοσιεύθηκε στην Απόψεις

Εδώ μωρή, θα λέγεσαι Μαρία

Νίνα Γεωργιάδου (Αναδημοσίευση)

Στο ζητημα του ρατσισμου, δεν γιναμε ακομα Μισσισσιπης αλλα μαθαινουμε γρηγορα.

Οσο ημασταν μια χωρα εξαγωγης εργατικων χεριων, με σεμνοτυφια, επαιρομασταν πως δεν ειμαστε ρατσιστες.