Δημοσιεύθηκε στην Απόψεις,Αναδημοσίευση

Η «έξοδος» προς ένα νέο πλαίσιο μνημονιακής εποπτείας

Το αφήγημα της κυβέρνησης για καθαρή έξοδο από τα μνημόνια τον Αύγουστο του 2018 ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα, όπως αποδεικνύουν τα προαπαιτούμενα που ψηφίζονται στη Βουλή, οι συμφωνίες με το Eurogroup και η έκθεση του Α΄ τριμήνου που συνέταξε το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.

Σχετικά με αυτή την έκθεση, να σημειώσουμε ότι ο κ. Κουτεντάκης, τοποθετήθηκε επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού με ψήφους των ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΕΛ. Η έκθεση του Γραφείου αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «Η ολοκλήρωση του προγράμματος και η εξάλειψη των εξωτερικών ανισορροπιών της ελληνικής οικονομίας υπήρξε το αποτέλεσμα μεταρρυθμίσεων και προσπαθειών διαδοχικών κυβερνήσεων τα τελευταία οκτώ χρόνια και σημαντικών επιβαρύνσεων για τους πολίτες της χώρας». Πέρα και πάνω από κυβερνητικές εναλλαγές, μεταβολές του εκλογικού χάρτη και των πολιτικών συσχετισμών – για να μην μιλήσουμε για μια εντυπωσιακή ποικιλία αυταπατών – το συμπέρασμα είναι αμείλικτο και σαφές: το κράτος έχει συνέχεια και διαθέτει συλλογική μνήμη συγκροτώντας τον πλέον σταθερό στυλοβάτη του μνημονιακού καθεστώτος. Τι άλλο σημειώνει η εν λόγω έκθεση:

Συνέχεια ανάγνωσης «Η «έξοδος» προς ένα νέο πλαίσιο μνημονιακής εποπτείας»

Δημοσιεύθηκε στην Απόψεις,Αναδημοσίευση

Κοινωνική Συμμαχία και Εκπαίδευση

Τι; Δεν τραβάς άλλο κουπί; Μα όλοι στην ίδια βάρκα δεν είμαστε;

του Δημήτρη Μαριόλη

Η συγκρότηση της Κοινωνικής Συμμαχίας (στο εξής Κ.Σ.) από τη ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ και άλλους 8 φορείς αποτελεί πρωτοφανή συνδικαλιστική εκτροπή και δίκαια έχει γίνει αντικείμενο κριτικής και πολεμικής από σωματεία, συνδικαλιστικές δυνάμεις και συλλογικότητες. Είναι αξιοσημείωτο το πλήθος των σωματείων που ζητά από την ΑΔΕΔΥ να αποχωρήσει από την Κοινωνική Συμμαχία. Οι αποφάσεις αυτών των σωματείων επισημαίνουν τεκμηριωμένα ότι η Κ.Σ. εκφράζει ταξικά συμφέροντα αλλότρια και ανταγωνιστικά με εκείνα των εργαζομένων και υπονομεύει την ίδια την ύπαρξη, το παρόν και το μέλλον των συνδικάτων. Εδώ θα περιοριστούμε σε μία από τις θέσεις της Κ.Σ. και συγκεκριμένα σε αυτήν που αφορά στην εκπαίδευση και την υπαγωγή της στη λογική της επιχειρηματικότητας. Συγκεκριμένα, η 4η θέση της Κ.Σ. αναφέρει ότι οι φορείς που την απαρτίζουν διεκδικούν «Πολιτικές εκπαίδευσης και κατάρτισης, που θα ενισχύουν την υγιή επιχειρηματικότητα, τον παραγωγικό σχεδιασμό και το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας». Ενδιαφέρον παρουσιάζει το επίθετο «υγιής» που υπαινίσσεται ότι υπάρχει και μη υγιής επιχειρηματικότητα (αποσιωπώντας τις φανερές και μη σχέσεις ανάμεσά τους).

Είναι προφανές ότι η θέση αυτή αντιστρατεύεται ευθέως τη θέση για δημόσια δωρεάν εκπαίδευση που ιστορικά αποτελεί τον πυρήνα των διεκδικήσεων των εκπαιδευτικών συνδικάτων, τα οποία αποτελούν και την πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ. Ωστόσο, αξίζει τον κόπο να καταθέσουμε δύο ακόμα παρατηρήσεις:

Συνέχεια ανάγνωσης «Κοινωνική Συμμαχία και Εκπαίδευση»

Δημοσιεύθηκε στην Απόψεις,Αναδημοσίευση

Έκθεση ΟΟΣΑ: Πρώτα εμπιστοσύνη, μετά αξιολόγηση

Του Δημήτρη Μαριόλη

Η προώθηση της αξιολόγησης εκπαιδευτικών και της αυτοαξιολόγησης σχολικών μονάδων είναι μια από τις βασικές προτεραιότητες της νέας έκθεσης του ΟΟΣΑ καθώς εκτιμάται ως αναντικατάστατο εργαλείο για την αυτονομία της σχολικής μονάδας και τη λειτουργία της με όρους επιχείρησης. Σε αυτό το πλαίσιο, η έκθεση αποτιμά την προηγούμενη αποτυχημένη απόπειρα επιβολής της αξιολόγησης διαπιστώνοντας ότι «η πλειοψηφία των σχολείων αρνήθηκε να συμμετάσχει, οπότε γρήγορα εγκαταλείφθηκε. Ακολούθως, οι εκπαιδευτικοί και οι εκπρόσωποί τους αρνήθηκαν να δεχτούν οποιαδήποτε αξιολόγηση της απόδοσης» (σ.145).​

Η έκθεση εκτιμά ότι αυτή η εξέλιξη έχει τις αιτίες της στην καχυποψία του εκπαιδευτικού σώματος που οφείλεται:​

 – στις συλλογικές μνήμες από την πολιτική χρήση της αξιολόγησης την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας (1967-1974)

– στην εκτίμηση ότι η διαδικασία αξιολόγησης θα είναι υποκειμενική καθώς θα χαρακτηρίζεται από ποικίλες πρακτικές ευνοιοκρατίας

– στην εκτίμηση ότι σε συνθήκες λιτότητας η αξιολόγηση των σχολείων θα χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογήσει περικοπές προσωπικού

– στην προκαταβολική απόρριψη του 15% των αξιολογούμενων ως ανεπαρκών

Συνέχεια ανάγνωσης «Έκθεση ΟΟΣΑ: Πρώτα εμπιστοσύνη, μετά αξιολόγηση»