Δημοσιεύθηκε στην Αναδημοσίευση,Δελτίο Τύπου,Κινητοποίηση

Με απεργιακές κινητοποιήσεις, συγκεντρώσεις και πολύμορφες δράσεις, ενάντια σε κυβέρνηση – κεφάλαιο- ΕΕ

Απεργιακή συγκέντρωση ενάντια στην ψήφιση των νέων μέτρων, Πέμπτη 14 Ιουνίου, 1.00μμ, πλατεία Κολοκοτρώνη και πορεία στην Βουλή

Στον δρόμο θα κριθεί το δίκιο!

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προσπαθεί να μας πείσει για την «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια και την «ανάπτυξη» που έρχεται. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι πρόκειται για ένα μνημόνιο δεκαετιών. Η άθλια συμφωνία της με τους δανειστές προβλέπει (απόφαση Eurogroup 24/5) ένα νέο δυσβάσταχτο πακέτο μέτρων για την συνέχιση των μνηνονίων ως το 2022. Το μεσημέρι της 14ης Ιουνίου επιδιώκει να ψηφίσει στη Βουλή τα 55 προαπαιτούμενα ώστε να κλείσει την 4η αξιολόγηση.

Στο νέο «μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής 2019-22» περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων:

  • πλήρης παράδοση στους δανειστές της δημόσιας περιουσίας. Μάλιστα κάθε φορά που δεν θα καταβάλλεται κάποια δόση στους δανειστές αυτοί θα μπορούν να κατάσχουν τμήματα της δημόσιας περιουσίας
  • συνοπτικές διαδικασίες ώστε να πωλούνται τα «κόκκινα» δάνεια από τις τράπεζες στα funds
  • αιματηρά πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022
  • μείωση του αφορολόγητου, μείωση των συντάξεων μέχρι 35% και κατάργηση του ΕΚΑΣ μέχρι το τέλος του 2019
  • πλαφόν ως το 2022 στις προσλήψεις του Δημοσίου, το μισθολόγιο και τον αριθμό των συμβασιούχων και αναπληρωτών στα επίπεδα του 2018
  • καμιά πρόβλεψη για μόνιμους διορισμούς σε εκπαίδευση, υγεία κ.ά. παρά μόνο στην ΑΑΔΕ, δηλ. το μηχανισμό κατασχέσεων και φοροληστείας
  • συγκέντρωση των αποθεματικών του δημοσίου σε έναν ενιαίο λογαριασμό, ώστε οι μισθοί και οι συντάξει να εγγυηθούν την ομαλή αναχρηματοδότηση του δημόσιου χρέους
  • αναδιοργάνωση ΕΝΦΙΑ, νέες αυξήσεις και επιβολή του και σε εκτός σχεδίου εκτάσεις
  • άμεσο ξεπούλημα ΔΕΣΦΑ, ΔΕΗ. Διευκόλυνση της ιδιωτικοποίησης του Ελληνικού, για χάρη του ομίλου Λάτση
  • νέο χτύπημα των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων, την στιγμή που η κυβέρνηση αρνείται να επαναφέρει τις ΣΣΕ και τους κατώτατους μισθούς,
  • νέες φοροαπαλλαγές για το κεφάλαιο, ενώ την αύξηση των λίγων ευρώ στον κατώτατο «μισθό πείνας» περνάνε από δεκάδες κόσκινα και προϋποθέσεις, καθώς θα εξαρτάται από την αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Μας κοροϊδεύουν για άλλη μια φορά!

Συνέχεια ανάγνωσης «Με απεργιακές κινητοποιήσεις, συγκεντρώσεις και πολύμορφες δράσεις, ενάντια σε κυβέρνηση – κεφάλαιο- ΕΕ»

Δημοσιεύθηκε στην Απόψεις,Αναδημοσίευση

Κοινωνική Συμμαχία και Εκπαίδευση

Τι; Δεν τραβάς άλλο κουπί; Μα όλοι στην ίδια βάρκα δεν είμαστε;

του Δημήτρη Μαριόλη

Η συγκρότηση της Κοινωνικής Συμμαχίας (στο εξής Κ.Σ.) από τη ΓΣΕΕ, την ΑΔΕΔΥ και άλλους 8 φορείς αποτελεί πρωτοφανή συνδικαλιστική εκτροπή και δίκαια έχει γίνει αντικείμενο κριτικής και πολεμικής από σωματεία, συνδικαλιστικές δυνάμεις και συλλογικότητες. Είναι αξιοσημείωτο το πλήθος των σωματείων που ζητά από την ΑΔΕΔΥ να αποχωρήσει από την Κοινωνική Συμμαχία. Οι αποφάσεις αυτών των σωματείων επισημαίνουν τεκμηριωμένα ότι η Κ.Σ. εκφράζει ταξικά συμφέροντα αλλότρια και ανταγωνιστικά με εκείνα των εργαζομένων και υπονομεύει την ίδια την ύπαρξη, το παρόν και το μέλλον των συνδικάτων. Εδώ θα περιοριστούμε σε μία από τις θέσεις της Κ.Σ. και συγκεκριμένα σε αυτήν που αφορά στην εκπαίδευση και την υπαγωγή της στη λογική της επιχειρηματικότητας. Συγκεκριμένα, η 4η θέση της Κ.Σ. αναφέρει ότι οι φορείς που την απαρτίζουν διεκδικούν «Πολιτικές εκπαίδευσης και κατάρτισης, που θα ενισχύουν την υγιή επιχειρηματικότητα, τον παραγωγικό σχεδιασμό και το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας». Ενδιαφέρον παρουσιάζει το επίθετο «υγιής» που υπαινίσσεται ότι υπάρχει και μη υγιής επιχειρηματικότητα (αποσιωπώντας τις φανερές και μη σχέσεις ανάμεσά τους).

Είναι προφανές ότι η θέση αυτή αντιστρατεύεται ευθέως τη θέση για δημόσια δωρεάν εκπαίδευση που ιστορικά αποτελεί τον πυρήνα των διεκδικήσεων των εκπαιδευτικών συνδικάτων, τα οποία αποτελούν και την πλειοψηφία της ΑΔΕΔΥ. Ωστόσο, αξίζει τον κόπο να καταθέσουμε δύο ακόμα παρατηρήσεις:

Συνέχεια ανάγνωσης «Κοινωνική Συμμαχία και Εκπαίδευση»

Δημοσιεύθηκε στην Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Φλώρινας,Δελτίο Τύπου

Για την ΄΄Κοινωνική Συμμαχία΄΄ και την ΄΄Πανεθνική Ημέρα Δράσης΄΄

Φλώρινα 25 – 05 – 2018

Στις 30 Μαΐου έχουν ορίσει οι εκπρόσωποι του κατεστημένου συνδικαλισμού ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ το “αγωνιστικό” τους ραντεβού. Αποφάσισαν τη διοργάνωση “Πανεθνικής Ημέρας Δράσης” με εργοδοτικούς και διαταξικούς φιλοκυβερνητικούς “επιστημονικούς φορείς” με τους οποίους συνέστησαν “Κοινωνική Συμμαχία”, η οποία περιλαμβάνει 24ωρη απεργία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Για να μιλήσουμε καθαρά. Είναι μια κίνηση ενάντια στα συμφέροντα των εργαζόμενων, με αντιδραστικό, αντεργατικό περιεχόμενο, προς όφελος των ταξικών συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης, εξαιρετικά επικίνδυνη για το παρόν και το μέλλον του συνδικαλιστικού κινήματος.

 

Το πλαίσιο της «Κοινωνικής Συμμαχίας» για το δημόσιο τομέα (σημείο 6) ζητάει τα εξής:

«Δημόσιο σύγχρονο, αποτελεσματικό, ψηφιακό, αξιοκρατικό, δημοκρατικό και βιώσιμο με σεβασμό στα δικαιώματα των πολιτών και των λειτουργών του. Εξάλειψη των αντιαναπτυξιακών, διαρθρωτικών και γραφειοκρατικών εμποδίων».

Σαν να μιλάει η Γεροβασίλη, η υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης, ή κάποιος εκπρόσωπος του ΣΕΒ. Κουβέντα για τις κοινωνικές υπηρεσίες που χάνονται, τις ιδιωτικοποιήσεις και την ανταποδοτική λειτουργία, τις συνθήκες εργασίες, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας με τα οχτάμηνα και τους συμβασιούχους, τα θανατηφόρα «ατυχήματα», τις τραγικές ελλείψεις προσωπικού…

 

Το πλαίσιο της «Κοινωνικής Συμμαχίας» για την εκπαίδευση το ίδιο πλαίσιο (σημείο 4) λέει: «Πολιτικές εκπαίδευσης και κατάρτισης, που θα ενισχύουν την υγιή επιχειρηματικότητα, τον παραγωγικό σχεδιασμό και το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας».

Ποιο αυτό το «αναπτυξιακό μοντέλο»; Η δουλειά με 200 ευρώ; Το αιώνιο μνημόνιο κυβέρνησης-ΕΕ; Μοιάζει περισσότερο με φυλλάδιο του ΣΕΒ και ομιλία του Μητσοτάκη ή του Ποταμιού. Αυτό που ζητάει είναι ότι αντιπαλεύει το εκπαιδευτικό κίνημα. Κουβέντα για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου, την υποχρηματοδότηση, τα κενά, τον εμπαιγμό των αναπληρωτών, την αξιολόγηση και τις άλλες αντιδραστικές ρυθμίσεις.

 

Στο πλαίσιο της Κοινωνικής συμμαχίας που συνυπογράφουν ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ μαζί με εργοδοτικές οργανώσεις και διεπιστημονικούς φορείς:

  • Δεν υπάρχουν πουθενά τα εργατικά αιτήματα. Ούτε λέξη για αύξηση μισθών και συντάξεων. Πουθενά το αίτημα για σταθερή και μόνιμη δουλειά. Ούτε συζήτηση για εναντίωση στην ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών, για κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και των Β.Α.Ε., για Συλλογική Σύμβαση Εργασίας παντού, για δουλειά με πλήρη δικαιώματα, ασφάλιση-περίθαλψη.
  • Υιοθετούνται πλήρως τα προτάγματα του Συλλόγου Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ), περί “επιχειρηματικότητας, ανάπτυξης, αξιοκρατίας, εθνικού σχεδίου παραγωγικής ανασυγκρότησης, φορολογικών κινήτρων για επιχειρήσεις, κλπ”, και καλούμαστε να απεργήσουμε γι αυτά.

Ούτε λέξη για τα μνημόνια, την επιτροπεία, το ρόλο της ΕΕ και του ΔΝΤ, τις αντιλαϊκές πολιτικές της σημερινής αλλά και των προηγούμενων κυβερνήσεων. Καμιά αναφορά στις πραγματικές αιτίες και τους πραγματικούς ένοχους της κοινωνικής κόλασης στην οποία βυθίζεται μια ολόκληρη κοινωνία εδώ και 8 χρόνια.

Πρόκειται για μια ποιοτική, αντιδραστική τομή που στοχεύει μακριά! Με αιτήματα πλήρως προσαρμοσμένα στη «μεταμνημονιακή Ελλάδα, στα ματωμένα πλεονάσματα, στην «ανάπτυξη» της επιχειρηματικότητας και του κεφαλαίου, στην ΕΕ και το ΔΝΤ, στην εθνική συναίνεση για την «ισχυρή Ελλάδα». Επιδιώκουν το μόνιμο ξερίζωμα των εργατικών διεκδικήσεων και αγώνων ενάντια στο κεφάλαιο, την ΕΕ και τις κυβερνήσεις, την πλήρη παράλυση του λαϊκού κινήματος με τις φιέστες αυτού του τύπου.

Αυτή ακριβώς είναι και η γραμμή του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Μια γραμμή που υιοθετεί πλήρως τα οράματα του κεφαλαίου για επιχειρηματικότητα, ανάπτυξη, εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, φορολογικά κίνητρα κλπ. Γιατί το «κοινό τους όραμα» είναι η κοινή διαταξική «πανεθνική» συστράτευση για ένα επενδυτικό παράδεισο, για ένα νέο El Dorado, φθηνής και ευέλικτης εργασίας, φοροαπαλλαγών και απογείωσης της κερδοφορίας, όπως το διατύπωσε πρόσφατα και ο ΣΕΒ σε σχετικό κείμενό του.

Πρόκειται για ένα απεργιακό πλαίσιο με ανύπαρκτα τα εργατικά αιτήματα και συμφέροντα. Ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός, που αρνήθηκε να καλύψει απεργιακά την 12η Γενάρη και έδωσε ήδη τα χέρια με το ΣΕΒ, στην υπογραφή μιας ακόμα μνημονιακής Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης, καλεί σε απεργία με πλαίσιο τις επιδιώξεις και τους στόχους του κεφαλαίου, της κυβέρνησης και της επιχειρηματικής ανάπτυξης.

 

Επισυναπτόμενο :  ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΤΗΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ

 

Οι Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Φλώρινας καταγγέλλουν  την Κοινωνική Συμμαχία.

Καμιά νομιμοποίηση στην “Κοινωνική Συμμαχία”

αφεντικών και εργοδοτικών, κυβερνητικών συνδικαλιστών.

  

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις Φλώρινας

Κίνηση Εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

Δημοσιεύθηκε στην Αναδημοσίευση,Δελτίο Τύπου,Κινητοποίηση,Παρεμβάσεις Δημοσίου

Για ποιους στόχους μας καλούν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ να απεργήσουμε;

Τι ζητάει η λεγόμενη «Κοινωνική Συμμαχία» ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-εργοδοσίας;

 Στη διακήρυξη της λεγόμενης «Κοινωνική Συμμαχία» που συγκροτούν ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-εργοδοσία (ΕΣΕΕ, ΓΕΣΕΒΕ, Τεχνικό και Οικονομικό Επιμελητήριο, Ιατρικός και Φαρμακευτικός Σύλλογος κ.ά) έχουν και το πλαίσιο των διεκδικήσεων για την περίφημη «εθνική μέρα δράσης στις 30/5 στην οποία εντάσσουν και απεργία.

Το πλαίσιο της «Κοινωνικής Συμμαχίας» για το δημόσιο τομέα (σημείο 6) ζητάει τα εξής:

«Δημόσιο σύγχρονο, αποτελεσματικό, ψηφιακό, αξιοκρατικό, δημοκρατικό και βιώσιμο με σεβασμό στα δικαιώματα των πολιτών και των λειτουργών του. Εξάλειψη των αντιαναπτυξιακών, διαρθρωτικών και γραφειοκρατικών εμποδίων».

Σαν να μιλάει η Γεροβασίλη, η υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης, ή κάποιος εκπρόσωπος του ΣΕΒ. Κουβέντα για τις κοινωνικές υπηρεσίες που χάνονται, τις ιδιωτικοποιήσεις και την ανταποδοτική λειτουργία, τις συνθήκες εργασίες, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας με τα οχτάμηνα και τους συμβασιούχους, τα θανατηφόρα «ατυχήματα», τις τραγικές ελλείψεις προσωπικού…

Το πλαίσιο της «Κοινωνικής Συμμαχίας» για την εκπαίδευση το ίδιο πλαίσιο (σημείο 4) λέει:

«Πολιτικές εκπαίδευσης και κατάρτισης, που θα ενισχύουν την υγιή επιχειρηματικότητα, τον παραγωγικό σχεδιασμό και το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας».

Ποιο αυτό το «αναπτυξιακό μοντέλο»; Η δουλειά με 200 ευρώ; Το αιώνιο μνημόνιο κυβέρνησης-ΕΕ; Μοιάζει περισσότερο με φυλλάδιο του ΣΕΒ και ομιλία του Μητσοτάκη ή του Ποταμιού. Αυτό που ζητάει είναι ότι αντιπαλεύει το εκπαιδευτικό κίνημα. Κουβέντα για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου, την υποχρηματοδότηση, τα κενά, τον εμπαιγμό των αναπληρωτών, την αξιολόγηση και τις άλλες αντιδραστικές ρυθμίσεις.

Το πλαίσιο της λεγόμενης «Κοινωνικής Συμμαχίας» αφήνει θολά πολλά από αυτά που αναφέρει σαν διεκδικήσεις. Τα ξεκαθαρίζουν όμως οι εταίροι των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στα δικά τους κείμενα:

Συνέχεια ανάγνωσης «Για ποιους στόχους μας καλούν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ να απεργήσουμε;»