Για πάντα θα ανάβει φωτιά η ματιά σου Κομαντάντε

51 χρόνια από τη δολοφονία του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα

«Από δω και στο εξής, δε βλέπω το θάνατό μου ως μια αποτυχία, αλλά, όπως λέει και ο Χικμέτ: «Στον τάφο μου θα πάρω μόνο τη μετάνοια ενός ανολοκλήρωτου τραγουδιού»

Στις 9 Οκτώβρη του 1967 ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα εκτελείται με εννέα πυροβολισμούς από τον υπαξιωματικό του βολιβιανού στρατού Μάριο Τεράν. Αφήνοντας την τελευταία του πνοή στα βουνά της βολιβίας, το παιδί με το άσθμα που τον βασάνιζε, έμελε να γίνει σύμβολο του αγώνα όλων των καταπιεσμένων για μια άλλη κοινωνία. Ένα σύμβολο που επειδή δεν μπόρεσαν να το σβήσουν προσπάθισαν  να το ωραιοποιήσουν και να το πουλήσουν σε επετειακή συσκευασία.

Ο Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα (Ernesto «Che»  Guevara) γεννήθηκε στο Ροζάριο της Αργεντινής στις 14 Ιουνίου 1928.Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες και αποφοίτησε τον Μάρτιο του 1953.

Πρωτοσυνάντησε την φτώχεια και την κοινωνική αδικία στο ταξίδι του στη Λατινική Αμερική σε μια μοτοσικλέτα με τον φίλο του Αλμπέρτο Γρανάδο το 1952.

Η γνωριμία του με τον Φιντέλ Κάστρο θα σηματοδοτήσει μια τομή στην ζωή του και στην ζωή του Κουβανέζικου λαού.

«Ήταν μια μέρα του Ιούλη ή του Αυγούστου του 1955 όταν πρωτογνωρίσαμε τον Τσε. Και μέσα σ’ ένα βράδυ- όπως ο ίδιος διηγείται στις εξιστορήσεις του- έγινε ένας από εκείνους που έμελλαν να συμμετάσχουν στην εκστρατεία του Γκράνμα, αν και εκείνη την εποχή δεν υπήρχε ούτε πλοίο, μήτε όπλα και στρατός για αυτή την εκστρατεία. Έτσι πάντως, μαζί με τον Ραούλ, ο Τσε έγινε ένας από τους δύο πρώτους στον κατάλογο των μελών του Γκράνμα.

Δώδεκα χρόνια έχουν περάσει από τότε· δώδεκα χρόνια γεμάτα αγώνες και ιστορία. «

Συνέχεια ανάγνωσης «Για πάντα θα ανάβει φωτιά η ματιά σου Κομαντάντε»

Δολοφονία Φύσσα: Τεράστια ερωτηματικά για τη δράση της αστυνομίας γεννά βίντεο του Forensic Architekture – Ήταν ήδη παρούσα όταν μαχαίρωσε ο Ρουπακιάς

Σύμφωνα με το βίντεο, ο Ρουπακιάς πέρασε μπροστά από τους παρόντες αστυνομικούς

Οι ερευνητές του Forensic Architecture κατάφεραν να συνδυάσουν στο διάρκειας 43 λεπτών βίντεο, το οποίο έχει προβληθεί και στην δίκη της Χρυσής Αυγής στις 10 και 11 Σεπτεμβρίου, την εικόνα από τις κάμερες ασφαλείας καταστημάτων κοντά στο σημείο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, τις διαβιβάσεις των αστυνομικών αλλά και τις τηλεφωνικές συνομιλίες προς το ΕΚΑΒ. Συγχρονίζοντας όλα τα παραπάνω, κατάφεραν να προσδιορίσουν τον χρόνο και τον χώρο και κατέληξαν σε χρήσιμα συμπεράσματα για τη δολοφονία που τοποθετείται μεταξύ 00:03:23 και 00:04:06 μετά τα μεσάνυχτα.

Όπως είπε και η δικηγόρος της οικογένειας Φύσσα, Ελευθερία Τομπατζόγλου, το βίντεο είναι μια ακόμη απόδειξη για το ότι η Χρυσή Αυγή είναι εγκληματική οργάνωση, καθώς καταφέρνει μέσα σε 20 λεπτά να συγκροτήσει ένα Τάγμα Εφόδου. Ακόμη, καταρρίπτεται το αφήγημα της συμπλοκής δύο ομάδων, καθώς είναι πλέον ξεκάθαρο πως οι χρυσαυγίτες επιτίθενται κατά κύματα και σε ομάδες στον Παύλο Φύσσα, που έχει παραμείνει στο σημείο, προκειμένου να τον καθυστερήσουν μέχρι να εμφανιστεί ο Ρουπακιάς.

Σημαντικό σημείο από όσα αναδεικνύει το βίντεο, είναι ο ρόλος της Αστυνομίας. Δημιουργούνται πλέον πάρα πολλά ερωτήματα για το πώς και αν έδρασαν οι αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ που βρίσκονταν στο σημείο ώστε να εμποδίσουν την δολοφονία. Συγκεκριμένα, ο Στέφανος Λεβίδης, ο οποίος μαζί με την Χριστίνα Βαρβία, την Σιμόν Ρόουατ και τον διευθυντή και ιδρυτή του κέντρου, Άιαλ Γουάιζμαν ανέλαβαν την έρευνα για την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, τόνισε μετά την παρουσίαση του υλικού, πως η ομάδα ΔΙΑΣ φαίνεται καθαρά να καταφθάνει στο σημείο της δολοφονίας στις 23:58. Ωστόσο στο δικαστήριο υπήρξε ο ισχυρισμός από τους αστυνομικούς πως έλαβαν την κλήση στις 23:59. “Εμείς αυτήν την κλήση την ακούμε στις 23:54. Επίσης, ο επικεφαλής της μίας εκ των δύο ομάδων ΔΙΑΣ που βρέθηκαν στο σημείο, στην επικοινωνία του με το κέντρο ισχυρίστηκε πως στο σημείο βρισκόταν μόνο η δική του ομάδα, δηλαδή δύο μοτοσυκλέτες με τέσσερις αστυνομικούς, ενώ στο βίντεο φαίνονται δύο τέτοιες ομάδες”.

Εντύπωση προκαλεί επίσης το γεγονός ότι αν και οι αστυνομικοί βρίσκονταν στο σημείο εγκαίρως, αποφάσισαν να κάνουν τον κύκλο του οικοδομικού τετραγώνου, γεγονός που δεν διαβίβασαν στο κέντρο επιχειρήσεων της ΔΙΑΣ, ούτε ανέφεραν στις μαρτυρίες τους. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης οι διαβιβάσεις της ομάδας ΔΙΑΣ σταμάτησαν για περίπου ένα λεπτό.

Στη μια από τις κάμερες ασφαλείας, φαίνεται σε χαμηλή έστω ανάλυση, λόγω απόστασης, όλη η σκηνή της δολοφονίας. Στην επίθεση που διαρκεί δύο λεπτά, φαίνονται ομάδες των χρυσαυγιτών να επιτίθενται κατά κύματα στον Παύλο Φύσσα ώστε να τον καθυστερήσουν και να τον κρατήσουν στο σημείο μέχρι να εμφανιστεί ο Ρουπάκιάς, ο φτάνει στο σημείο με το αυτοκίνητό του, κινούμενος αντίθετα στο ρεύμα κυκλοφορίας. Εκεί, όπως υπογραμμίζουν οι ερευνητές, φαίνονται δύο μέλη της ομάδας ΔΙΑΣ να βρίσκονται μπροστά στον Ρουπακιά, κάτι που σημαίνει πως ο δολοφόνος του Παύλου Φύσσα περνάει ανάμεσά τους και τον μαχαιρώνει δύο φορές στην καρδιά. Αυτά, σύμφωνα και με τον Στέφανο Λεβίδη τεκμηριώνουν και τις καταθέσεις των αυτοπτών μαρτύρων.

Όπως ακούγεται και στο βίντεο, ο αστυνομικός που βρίκσκεται στο σημείο, στις 00:03.35 (εντός του χρονικού πλαισιίου στο οποίο έλαβε χώρα η δολοφονία) ενημερώνει το κέντρο, λέγοντας:

Κέντρο από Κερατσίνι, επί της οδού Τσαλδάρη υπάρχει εμπλοκή. Προσπαθούμε να χωρίσουμε τα άτομα
Το εντυπωσιακό, που δημιουργεί ακόμη περισσότερα ερωτήματα και από την πλευρά των δικηγόρων της οικογένειας Φύσσα, είναι το γεγονός πως όλο το ηχητικό και βιντεοληπτικό υλικό αποτελεί στοιχείο της δικογραφίας, το οποίο ωστόσο δεν επεξεργάστηκε ανάλογα η Αστυνομία.

Στο βίντεο, διάρκειας 43 λεπτών, που μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω, εμπεριέχονται εικόνες που μπορεί να είναι σκληρές και συγκλονιστικές ηχητικές συνομιλίες από τα δευτερόλεπτα που ο Παύλος Φύσσας έχει μαχαιρωθεί και αναμένεται η άφιξη του ασθενοφόρου.

Πηγή: news247

«Να τι σημαίνει να είσαι εκπαιδευτικός στην Αμερική…»

της Αιμιλίας Τσαγκαράτου,

Στις 13 Σεπτέμβρη το περιοδικό TIME δημοσίευσε ένα εντυπωσιακό αφιέρωμα για τους εκπαιδευτικούς στις ΗΠΑ. Το δυνατό εξώφυλλο με τη φωτογραφία της εκπαιδευτικού και τη λεζάντα που λέει ….«Κάνω τρεις δουλειές και πουλώ το πλάσμα του αίματός μου για να πληρώσω τους λογαριασμούς μου. Είμαι εκπαιδευτικός στην Αμερική», έκανε το γύρο του κόσμου κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η είδηση ότι στην καρδιά του καπιταλισμού οι εκπαιδευτικοί ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης κάνει αίσθηση. Κυρίως στον υπόλοιπο κόσμο και όχι τόσο στην αμερικάνικη κοινωνία. Γιατί στις ΗΠΑ από τον Μάρτη της περασμένης σχολικής χρονιάς, η «εκπαιδευτική άνοιξη» όπως ονομάστηκε έφερε στο προσκήνιο όχι μόνο τα προβλήματα των εκπαιδευτικών αλλά και της εκπαίδευσης συνολικά. Γιατί εκτός από το δάσκαλο που δουλεύει τρεις δουλειές για να τα βγάλει πέρα, υπάρχουν τα σχολεία με τάξεις των 50 και 60 μαθητών, με βιβλία που πηγαίνουν από χέρι σε χέρι τα τελευταία 20 χρόνια, με δημόσια σχολεία που κλείνουν το ένα μετά το άλλο λόγω της ιδιωτικοποίησης της εκπαίδευσης. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης στη χώρα μας δεν έκαναν τον κόπο να αφιερώσουν ούτε δύο αράδες, ούτε μια είδηση στα «ψιλά» για αυτό που αναγκάζει το TIME να κάνει τώρα αφιέρωμα με την έναρξη της σχολικής χρονιάς.

Η άνοιξη αυτή απ’ ότι φαίνεται θα συνεχιστεί και φέτος. Ήδη εδώ και μέρες απεργούν εκατοντάδες εκπαιδευτικοί σε αρκετές περιοχές της πολιτείας της Ουάσινγκτον, ενώ με μια ιστορική απόφαση, οι εκπαιδευτικοί του Λος Άντζελες, της δεύτερης μεγαλύτερης σχολικής περιφέρειας των ΗΠΑ μετά τη Νέα Υόρκη, αποφάσισαν με ποσοστό 98% να κηρύξουν απεργία για τα μέσα του Οκτώβρη. Η Καλιφόρνια, παρόλο που είναι μια από τις πιο πλούσιες πολιτείες των ΗΠΑ, έρχεται 43η στις 50 πολιτείες στις δαπάνες ανά μαθητή. Βασικά αιτήματα να καταργηθεί η αναλογία ενός εκπαιδευτικού προς 46(!) μαθητές, λιγότερες εξετάσεις και περισσότερος χρόνος για διδασκαλία, καινούρια βιβλία και προσλήψεις βοηθητικού προσωπικού. Οι εκπαιδευτικοί του LA δηλώνουν ότι ακόμα και αν ικανοποιηθούν τα δικά τους οικονομικά αιτήματα, δεν θα σταματήσουν εάν δεν ικανοποιηθούν και τα υπόλοιπα.

Συνέχεια ανάγνωσης ««Να τι σημαίνει να είσαι εκπαιδευτικός στην Αμερική…»»

Μια διαφορετική Ελληνοφρένεια – Συνέντευξη με την Μάγδα Φύσσα, για τον Παύλο [ηχητικό]

Μια διαφορετική, αμιγώς πολιτική και καθόλου σατυρική Ελληνοφρένεια επιχείρησε χθες (17/9) να μιλήσει για τον Παύλο, με αφορμή τα 5 χρόνια από τη δολοφονία του.

Μίλησε για τη δίκη της Χρυσής Αυγής, την ηθική στήριξη από τον κόσμο του αντιφασιστικού κινήματος. Δήλωσε πως καμία τιμωρία δεν θα της δώσει «ικανοποίηση» καθώς δεν θα αναπληρώσει το τεράστιο κενό της απώλειας.

«Ακόμη και αν υπήρχε η θανατική ποινή και τους εκτελούσαν, δεν θα μου έφτανε» δήλωσε χαρακτηριστικά.

«Όποτε έρχονταν στην δίκη, πάντα ήταν προκλητικοί», δήλωσε για την παρουσία των Χρυσαυγιτών και δήλωσε πως «βλέπεις στα πρόσωπά τους ότι δεν υπάρχει ίχνος μετάνοιας… νιώθουν ότι οι άνθρωποί τους είναι ήρωες».

«Ο Παύλος έμεινε πίσω μόνος του, για να τους αντιμετωπίσει» είπε για την στιγμή που ο Φύσσας καταδιωκόταν από ομάδα εφόδου της Χρυσής Αυγής, «προλαβαίνουν και εκτοπίζουν τον Κοντονικόλα και ενώ πηγαινοερχόντουσαν (σ.σ οι Χρυσαυγίτες) έρχεται το αυτοκίνητο και βγαίνει (σ.σ ο Ρουπακιάς) και τον μαχαιρώνει. Τουλάχιστον δύο αστυνομικοί ήταν εκεί, δεν έκαναν τίποτα. Αντιθέτως, εκείνος υπέδειξε τον Ρουπακιά».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης αναφέρει πώς όταν ο Ρουπακιάς συνελήφθη και μπήκε στο περιπολικό είπε στους αστυνομικούς «Δικός σας είμαι». «Τι αστυνομικός;» τον ρώτησαν για να πάρουν την απάντηση: «Όχι, χρυσαυγίτης».

69 χρόνια από το τέλος της ένοπλης πάλης του ΔΣE

Του Γιάννη Μακρίδη*

Πηγή αγωνιστικής έμπνευσης και ανεξάλειπτος τίτλος τιμής για τους κομμουνιστές και τον αδούλωτο δημοκρατικό ελληνικό λαό

Oι εσωτερικές διεργασίες, η ίδια η πάλη των τάξεων παρήγαγε αυτό τον τιτάνιο αγώνα του λαού μας με αφετηρία την μετά το β’ παγκόσμιο πόλεμο πραγματικότητα. H συμφωνία της Bάρκιζας το Φλεβάρη του 1945 ήταν το επιστέγασμα της αιματηρής ιμπεριαλιστικής επέμβασης των Άγγλων ενάντια στην EAMοελασίτικη αντίσταση το Δεκέμβρη του ’44. Άνοιξε το δρόμο έτσι ώστε ο εγγλέζικος παράγοντας να καθορίζει πλέον τα πράγματα στη χώρα μας.
Oι αλλαγές στο συσχετισμό των δυνάμεων σε παγκόσμια κλίμακα, σαν συνέπεια του αποφασιστικού ρόλου της EΣΣΔ στη νίκη κατά του φασιστικού άξονα, συμβάλλουν ουσιαστικά όχι μόνο στις διεθνείς σχέσεις αλλά και στην πάλη των λαών. Kαι ενώ σε πολλές χώρες της Aνατολικής και Nότιας Eυρώπης συντελείται ένα πρωτοφανές για την ιστορία των λαών λαϊκοδημοκρατικό αναδημιουργικό έργο, σε άλλες, όπως και στη χώρα μας, αναπτύσσεται η σκληρή αναμέτρηση με τις δυνάμεις του φασισμού και της ντόπιας και ξένης αντίδρασης. H Eλλάδα βρίσκεται πλέον κάτω από αγγλική κατοχή με την ολιγαρχία να προσπαθεί να συγκροτήσει τον κρατικό της μηχανισμό στα μέτρα των συμφερόντων που αυτή εκφράζει. Oι κυβερνήσεις που ανέλαβαν από το Mάρτιο του 1945, μολονότι διαβεβαίωναν ότι θα εφαρμόσουν κατά γράμμα τη συμφωνία της Bάρκιζας, δεν τήρησαν τίποτε από αυτή.

Συνέχεια ανάγνωσης «69 χρόνια από το τέλος της ένοπλης πάλης του ΔΣE»

«Το έξυπνο τηλέφωνο είναι η πιο αξιόπιστη συσκευή επιτήρησης»

Συντάκτης: Τάσος Τσακίρογλου

Συνέντευξη με τη Σοσάνα Ζούμποφ, Καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας

Η καθηγήτρια Κοινωνικής Ψυχολογίας Σοσάνα Ζούμποφ λέει ότι οι χρήστες του Ιντερνετ μοιάζουν με τα ινδικά χοιρίδια στον λαβύρινθο, στα οποία δίνεται ένα ερέθισμα και, με βάση την αντίδρασή τους, οι ιδιωτικές εταιρείες μελετούν τη συμπεριφορά τους για εμπορικούς σκοπούς. Καλεί την κοινότητα του διαδικτύου και τους ενεργούς πολίτες να αντιδράσουν με πολιτικές και νομικές μεθόδους. 

● Αναφερόμενη στην καθημερινή επιτήρηση της ζωής μας από ποικίλες κυβερνητικές υπηρεσίες και εμπορικές επιχειρήσεις, έχετε δηλώσει ότι «σήμερα ο καπιταλισμός δημιουργεί ένα περιβάλλον από το οποίο δεν μπορούμε να ξεφύγουμε». Είναι όντως έτσι;

Το πλαίσιο αυτής της κατάστασης βρίσκεται στην εξέλιξη του καπιταλισμού και στη μετάβαση από τον βιομηχανικό καπιταλισμό στον καπιταλισμό της πληροφορίας.

Πολλά πράγματα σήμερα γίνονται πολύ πιο γρήγορα και με πιο φτηνό τρόπο και οι άνθρωποι έχουν αποδεχτεί αυτή τη διαδικασία. Ετσι, υπήρχε δυσκολία να ξεχωρίσουμε αυτή την ιδιαίτερη μορφή της αγοράς που αναδύθηκε στα ψηφιακά μέσα. Και αυτό γιατί, όπως ξέρουμε, κάθε τεχνολογική καινοτομία οδηγεί σε νέες λογικές επικοινωνίας.

Σε κάθε περίπτωση, έχω αναλώσει πολύ χρόνο μελετώντας την ανάδυση αυτού που ονομάζω «καπιταλισμό της επιτήρησης» ως μια διακριτή μορφή της αγοράς. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 υπήρχε ακόμα ο ανταγωνισμός ανάμεσα στις μορφές της αγοράς. Μιλάμε για τις γενιές που γεννήθηκαν στην ψηφιακή εποχή, αλλά πιο σωστό θα ήταν να μιλάμε για τις μορφές της αγοράς στην ψηφιακή εποχή.

Συνέχεια ανάγνωσης ««Το έξυπνο τηλέφωνο είναι η πιο αξιόπιστη συσκευή επιτήρησης»»

Περί της τυποποιημένης αξιολόγησης των μαθητών…

Η αξιολόγηση (εσωτερική και εξωτερική) στην εκπαίδευση, ως διαδικασία μέτρησης επιδόσεων και κατάταξης σχολείων, εκπαιδευτικών, μαθητών, είναι από τις βασικές δεσμεύσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ προς την ΕΕ και τον ΟΟΣΑ. Είναι από τις κατευθύνσεις αυτές της ΕΕ που, χρόνια τώρα, οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν μπόρεσαν να περάσουν εξαιτίας της σφοδρής αντίθεσης του εκπαιδευτικού κινήματος. Συχνό ερώτημα στους Έλληνες συνδικαλιστές, στις συναντήσεις με ξένες αντιπροσωπείες, αποτελεί η μεταφορά της εμπειρίας του πώς έγινε αυτό κατορθωτό. Καθώς η αντιπαράθεση του εκπαιδευτικού κινήματος με την εφαρμοζόμενη αξιολόγηση σε μια σειρά χώρες (π.χ. Αγγλία, ΗΠΑ) είναι από τις κύριες αιτίες αγωνιστικών κινητοποιήσεων, μιας και τα αποτελέσματά τους στην αποστέωση της εκπαιδευτικής διαδικασίας αλλά και σε κλεισίματα σχολείων και απολύσεις εκπαιδευτικών είναι τραγικά.

Συνέχεια ανάγνωσης «Περί της τυποποιημένης αξιολόγησης των μαθητών…»

Παλαιστίνη: Πολυκύμαντη διαδρομή αγώνων και θυσιών ενός αδούλωτου λαού, για γη και ελευθερία

Ανακοίνωση του Μ-Λ ΚΚΕ

Το Παλαιστινιακό ζήτημα αποτελεί ένα διαρκές ορόσημο στο κεφάλαιο της διεθνούς αλληλεγγύης για τους λαούς που αγωνίζονται, ένα εμβληματικό σημείο για τον αραβικό κόσμο και έναν πονοκέφαλο για τον δυτικό ιμπεριαλισμό.

Η Παλαιστίνη στην ιστορική της εξέλιξη, ιδιαίτερα μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, είναι μόνιμο πεδίο αναφοράς για την αριστερά και η «Ιντιφάντα» (εξέγερση) αποτελεί κοινό τόπο για τα κινήματα που έχουν στο στόχαστρό τους τον ιμπεριαλισμό και εμπνέονται από τους αγώνες των λαών. Οι άρχουσες τάξεις των αραβικών κρατών ποτέ δεν έκρυψαν την αντιπαλότητα ή και το ταξικό μίσος τους για την Παλαιστίνη· πολύ θα ήθελαν να την εξαφανίσουν απ’ τον χάρτη, ενώ ο Σιωνισμός του Ισραήλ, όσο κι αν φαντάζει πανίσχυρος, σκοντάφτει πάνω στον ηρωισμό των άοπλων Παλαιστινίων και ταυτόχρονα αναγκάζεται να δείχνει την ωμή βία του, τη γενοκτονία, τον εποικισμό, τις ματωμένες αλλαγές των συνόρων, απέναντι σ’ έναν λαό που αγωνίζεται με όρους «Δαυίδ-Γολιάθ» απέναντι σ’ ένα πάνοπλο κράτος, το οποίο αντιγράφει όλες τις μεθόδους των ναζιστών· δηλαδή εκείνων από τους οποίους γνώρισε τις διώξεις, τα κρεματόρια και το ολοκαύτωμα. Το μέτρο της διεθνούς αλληλεγγύης σήμερα ακούει στ’ όνομα Παλαιστίνη, η θρυλική σφεντόνα συγκινεί τις νεολαιίστικες μάζες και η Ιντιφάντα ακούγεται σ’ όλες τις διαδηλώσεις ενάντια στον Ιμπεριαλισμό. Συνέχεια ανάγνωσης «Παλαιστίνη: Πολυκύμαντη διαδρομή αγώνων και θυσιών ενός αδούλωτου λαού, για γη και ελευθερία»

Γιατί τα παιδιά μας δεν μαθαίνουν Ιστορία;

Αρθρογράφος : Τάσος Τσακίρογλου

Συνηθισμένο θέμα διαφόρων ρεπορτάζ κατά καιρούς είναι η άγνοια που μαστίζει τους εφήβους και τα νέα παιδιά για ιστορικά γεγονότα και κρίσιμες περιόδους της Ιστορίας μας, σύγχρονης και παλαιότερης: η αρχαία Ελλάδα, η Επανάσταση του 1821, η κατοχή, ο εμφύλιος, η δικτατορία, το Πολυτεχνείο και πάει λέγοντας.

Οπως λέει και η παροιμία, «με τον ήλιο τα μπάζω, με τον ήλιο τα βγάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;». Τόσες και τόσες ώρες διδασκαλίας σε Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο, Πανεπιστήμιο και πάλι τίποτα! Ο μεγάλος ιστορικός Μαρκ Φερό, απαντώντας στο ερώτημα «ποια μαθήματα αντλούμε από την Ιστορία;», λέει ότι αυτά τα μαθήματα γλιστρούν σαν τη βροχή στο αδιάβροχο. Και προσθέτει: «Ασφαλώς, κάποια μορφή γεγονοτολογικής γνώσης κατορθώνει να επιπλεύσει, αλλά η αναστοχαστική κατανόηση δεν λειτουργεί ή λειτουργεί ανεπαρκώς».

Συνέχεια ανάγνωσης «Γιατί τα παιδιά μας δεν μαθαίνουν Ιστορία;»