Δημοσιεύθηκε στην Αναδημοσίευση,Δελτίο Τύπου

Τι άραγε θα έπραττε ο Νίκος 27 χρόνια μετά;


Ανακοίνωση της Α’ ΕΛΜΕ Αχαΐας

Μέρα μνήμης και τιμής του Νίκου Τεμπονέρα η 9 Γενάρη 2018

Τότε, το βράδυ στις 9 Γενάρη 1991 έγινε σύμβολο του λαϊκού κινήματος και ιδιαίτερα των καθηγητών, των μαθητών, των φοιτητών, της σπουδάζουσας νεολαίας. Σε μία ιστορική περίοδο, όπου ο παγκόσμιος χάρτης γινόταν μονοπολικός και χαραζόταν ένα πιο εξειδικευμένο σχέδιο ενάντια στους λαούς και στις χώρες τους, στο όνομα μιας «Νέας Τάξης Πραγμάτων» και με το νέο ιδεολόγημα «του τέλος των ιδεολογιών», ο Νίκος στάθηκε στην πρώτη γραμμή του αγώνα όρθιος, σταθερός και συνεπής!

Όρθιος, πολιτικά-συνδικαλιστικά. Σταθερός, στο συλλογικό του αξιακό σύστημα. Συνεπής, στην σύνδεση του «προσωπικού» με το «συλλογικό». Σήμερα, η θυσία του Νίκου είναι επίκαιρη, γιατί εκφράζει έναν νέο τύπο ανθρώπου και πολίτη, έναν νέο τύπο εκπαιδευτικού, έναν νέο τύπο εργαζόμενου, αυτού που έχουμε ανάγκη στα νέα δεδομένα του λαού, του σχολείου, της εργασίας. Γι΄ αυτό, έχουμε ανάγκη και σήμερα τον «συλλογικό» Νίκο Τεμπονέρα!

Αν τότε έρχονταν οι δυνάμεις οπισθοδρόμησης και κεντρικού ελέγχου με σπαργανώδη μεν μορφή μέσω της «κυβέρνησης Κ. Μητσοτάκη», αλλά με αποφασιστικότητα, σήμερα τι θα έκανε ο Νίκος; Όταν οι δυνάμεις αυτές σήμερα, διευρυμένες οριζόντια στο δήθεν ονομαζόμενο «συνταγματικό τόξο» και κάθετα με τους παγκόσμιους «θεσμούς», μας γυρίζουν με σχέδιο δύο αιώνες πίσω, τι θα έπραττε άραγε ο άνθρωπος και πολίτης Νίκος; Θα συμβιβαζόταν;

Αν τότε ετοιμαζόταν το σχολείο «φύλαξης» για τους μαθητές και όχι γνώσης, πράξης και συλλογικής αγωγής ή το σχολείο «φυλακής» της συλλογικής αντίληψης και ο Νίκος ως εκπαιδευτικός εξέφρασε την απόλυτη αλληλεγγύη δίπλα στο σωματείο του, στη νέα γενιά, στους μαθητές που πάλευαν, τι θα έκανε σήμερα; Σήμερα, που το σχολείο συρρικνώνεται δημοσιονομικά, μειώνεται το πλάτος και βάθος της γνώσης με καταργήσεις τομέων γνώσης, με δήθεν συνενώσεις μαθημάτων ή με το εφεύρημα των πολλών επιλεγομένων, ενώ οι μαθητές στο τέλος οδηγούνται «σιδηροδέσμιοι» στην ανεργία ή στον «υποκατώτατο» μισθό, τι θα έκανε ο Νίκος; Θα κοιτούσε την «πάρτη» του;

Αν τότε είχε ανέβει  σε νέο επίπεδο ο «ταξικός πόλεμος» ενάντια στη  συλλογική  συνείδηση των εργαζομένων μέσω των σωματείων, προβάλλοντας αρνητικούς τύπους συνδικαλιστών, στη λογική της ανάθεσης με κάποιους αντιπροσώπους που μπορούσαν εύκολα να μετατραπούν σε γραφειοκράτες, τι έπραξε ο Νίκος;  Όταν οι μαθητές των εκπαιδευτικών πάλευαν σκληρά ενάντια στον «νέο τύπο σχολείου», μήπως άφησε την συμπαράσταση και την αλληλεγγύη προς το μαθητικό κίνημα μόνο στους εκλεγμένους; Μήπως φοβήθηκε προσωρινά τη «λογοδοσία» στα συντηρητικά αντανακλαστικά κάποιων «νοικοκυραίων» ή αψήφησε τους πολλαπλούς κινδύνους; Τι έπραξε λοιπόν ο Νίκος;

Για την Α΄ ΕΛΜΕ Αχαΐας ο Νίκος Τεμπονέρας, ακόμα και κόντρα στους καιρούς, αποτελεί πάντα τη «Λυδία λίθο» για το αν σκεφτόμαστε ορθά και πράττουμε αντίστοιχα.

Όλες και όλοι στην Συγκέντρωση- Πορεία

Την  Τρίτη 9 Ιανουαρίου, στις 6.00 μμ,

Σχολικό συγκρότημα Τεμπονέρα, στο διαχρονικό μνημείο του

√  Για το δικό μας «νέο σχολείο» που ονειρευόμαστε και συλλογικά ανιχνεύουμε, χωρίς διακρίσεις και ταξικούς-οικονομικούς φραγμούς.
√  Για τη δική μας κοινωνία, στη δική μας χώρα και με τους δικούς μας συμμάχους, στο δρόμο για μια κοινωνία αλληλεγγύης, δημοκρατίας, ελευθερίας και ισότητας για όλους.
√  Για την ανατροπή κάθε νεοφιλελεύθερης αντιεργατικής πολιτικής, κάθε  Κυβέρνησης, του ΔΝΤ και της ΕΕ, του ΟΟΣΑ και του ΝΑΤΟ,  και την ρήξη με τις δυνάμεις που τις εκπροσωπούν.